Op mijn vorige blog kreeg ik naast positieve reacties een berichtje van mijn zoon of het goed ging met me. Mijn antwoord was:'Ja, juist goed.'
Ik heb het alledrie meegemaakt; depressie, angst en paniekaanvallen. Door opgekropte emoties zoals verdriet en woede. Door altijd proberen sterk te blijven.
Door maar te blijven lachen en geven.
Ik ben niet zielig en schaam me niet, therapie heeft me geholpen en ik herken nu eerder de signalen en doe er iets mee.
Ik durf kwetsbaar te zijn, ik durf verdrietig te zijn, ik durf boos te zijn. Ik zeg nee en stel grenzen. Ik heb nog steeds moeite met alleen zijn als Mich dienst heeft maar moet leren dat ik het met mezelf ook fijn kan hebben. Ik kook voor mezelf en kan er meestal van genieten. Ik sjees alleen door de duinen en kan er steeds meer van genieten.
Ik hoop dat ik een taboe doorbreek door dit met jullie te delen.
woensdag 6 mei 2020
maandag 4 mei 2020
zondag 3 mei 2020
Kopje fietsen
Vanmiddag een klein rondje gefietst. Mich moest naar zijn werk dus ben ik meegefietst tot Santpoort Noord, daar de Wüstelaan af, langs Boschbeek richting Bloemendaal. Zonder route gewoon gaan.. lekker.
Tot ik bij 't Kopje van Bloemendaal kwam, mijn lijf vond dat iets minder lekker maar in de juiste versnelling kwam ik toch boven zonder af te stappen! Klik op de link om te snappen waarom ik blij was met mezelf 😁
Ik ging daarna richting de Zeeweg maar die was me te druk, veel gezinnen met bakfietsen en stellen op elektrische fietsen. Dus snel er weer af en richting Verspronkweg, achter het station langs naar het Spaarne. Die ben ik afgereden richting Heemstede.
Het was maar 1,5 uur op de pedalen, toch genoten en sproetjes gekweekt!
zaterdag 2 mei 2020
vrijdag 1 mei 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)